നെയ്ത്തുകാരന്: നൂലിഴകളിലൂടെ കാലത്തെയും മനുഷ്യജീവിതത്തെയും കാണുന്ന ദൃഷ്ടി. പ്രിയനന്ദനന്റെ ആദ്യചിത്രം, 25 വര്ഷങ്ങള്ക്കുശേഷവും മലയാളസിനിമയിലെ ജീവിതത്തെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നു.
❤️ മറുവാക്കിനെ പിന്തുണയ്ക്കൂ ❤️
താങ്കളുടെ പിന്തുണയാണ് ഞങ്ങളുടെ കരുത്ത്9400058466
38213106039
SBIN0070576
🌟 ഏറ്റവും ചെറിയ സഹായവും മറുവാക്കിന് വിലപ്പെട്ടതാണ് 🌟
2001ല് മലയാള ചലച്ചിത്രത്തിലെ ഒരു പുതുവായ്പായി ജനിച്ച നെയ്ത്തുകാരന് ഇന്നും അതിന്റെ ചൂടും ചിന്താരീതിയും നിലനിര്ത്തുന്നു.
പ്രിയനന്ദനന്റെ ആദ്യസംവിധാനമായ ഈ ചിത്രം, ഒരു തൊഴിലാളിയുടെ ലളിതമായ ജീവിതം പറയുന്നത് മാത്രമല്ല, മറിച്ച് ഒരു സമൂഹത്തിന്റെ വിച്ഛേദം, അതിന്റെ പ്രതീക്ഷകള്, കാലത്തിന്റെ നീക്കങ്ങള് എങ്ങനെ മനുഷ്യരെ ബാധിക്കുന്നുവെന്ന് പ്രദര്ശിപ്പിക്കുന്ന ഒരു ദൃശ്യകവിതയാണ്. ഇന്നത്തെ വിപുലമായ ചലച്ചിത്രജഗത്തില്, പ്രേക്ഷകര് പലപ്പോഴും ആഘോഷത്തെയോ വിനോദത്തെയോ മാത്രം അന്വേഷിക്കുമ്പോള്, നെയ്ത്തുകാരന് നമ്മെ നിര്ത്തി ചോദിക്കുന്നു: ‘നമ്മുടെ കാലം നെയ്യുന്നവന് ആരാണ്? ആശയങ്ങളോ, ആഗ്രഹങ്ങളോ, അതോ നിശ്ശബ്ദതയോ?’
പശ്ചാത്തലം: ഒരു തലമുറയുടെ കഥ
ചിത്രത്തിന്റെ ഹൃദയം അപ്പൂപ്പന് (മുരളി) എന്ന വൃദ്ധനേതാവിന്റെ ജീവിതത്തിലാണു കേന്ദ്രീകൃതമായത്.
Priyanandanan
ഒരു കാലത്ത് പ്രവര്ത്തനങ്ങളില് ഉറച്ച വിശ്വാസത്തോടെ മുന്നേറിയ അയാള് കാലത്തിന്റെയും രാഷ്ട്രീയമാറ്റത്തിന്റെയും പ്രച്ഛന്ന വിച്ഛേദങ്ങളെ നേരിടുമ്പോള്, തന്റെ തന്നെ ജീവിതത്തില് ഒട്ടുമിക്ക പങ്കുകളും നഷ്ടപ്പെട്ട സ്ഥിതിയിലാണ്. പാര്ട്ടി പതാകകള്, മതിലുകളിലെ പോസ്റ്ററുകള്, പൂണ്ടുപോയ ചടങ്ങുകള് ഇവ കാണിക്കുന്ന പ്രാധാന്യം ഒരു വ്യക്തിയുടെ തോല്വി മാത്രമല്ല, സമൂഹത്തിന്റെ ബോധത്തിന്റെ വിഘടനവും ആണ്.
മുരളിയുടെ അഭിനയം സിനിമയുടെ ഹൃദയമാണ്. അയാള് ചിരിക്കുമ്പോഴും കണ്ണുകളില് പതിഞ്ഞത് നഷ്ടപ്പെട്ട പ്രത്യാശയുടെ ധ്വനി; പാടുമ്പോഴും അതില് വിജയഗീതമല്ല, കാലത്തിന്റെ ഓര്മ്മ മാത്രം. പ്രേക്ഷകന്റെ കണ്ണില്, ആ മുഖം മലയാള സിനിമയില് മനുഷ്യബോധത്തിന്റെ പ്രതീകമായി മാറുന്നു.
ദൃശ്യഭാഷ: പ്രിയനന്ദന്റെ സൃഷ്ടിപ്രവാഹം
പ്രിയനന്ദനന്റെ ക്യാമറ മനുഷ്യരെ കാണിക്കുന്നില്ല; അയാളുടെ കണ്ണിലൂടെ അവര് ജീവിക്കുന്നു.
നെയ്ത്ത് എന്ന പ്രക്രിയ, ഒരു നൂലിന്റെ ചലനത്തോട് സാമ്യമുള്ളത്, അതില് ഓരോ അനിഷ്ടവും പ്രതീക്ഷയും ചേര്ന്ന് നെയ്യുന്നു.
പ്രകാശത്തിന്റെയും നിഴലിന്റെയും കളി, ശബ്ദരഹിതത്വം, ശാന്തമായ മുഖങ്ങള് ഇവയില് നിന്നും സിനിമയ്ക്ക് നിശ്ശബ്ദ സംഗീതം ഉയരുന്നു.
ഈ ദൃശ്യഭാഷ, സാമ്യമില്ലാത്ത ഒരു കാലത്തെ വായിക്കാനുള്ള ഒരു പാതയാണ്.
സിനിമയുടെ വാക്കുകള്ക്കും സംഭാഷണത്തിനും പകരം, ദൃശ്യങ്ങള് പ്രേക്ഷകന്റെ മനസ്സില് ചിന്തകള് ജനിപ്പിക്കുന്നു.
സമൂഹവും രാഷ്ട്രീയവും
നെയ്ത്തുകാരന് സാക്ഷരമായ ഒരു രാഷ്ട്രീയ പ്രസംഗമല്ല. അത് ഒരു സാമൂഹിക പശ്ചാത്തലത്തില് മനുഷ്യരുടെ അനുഭവങ്ങളെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നു.
പാര്ട്ടി പ്രസ്ഥാനം, തൊഴിലാളി സമരങ്ങള്, വിശ്വാസങ്ങളുടെ ക്ഷയം ഇവയെല്ലാം ചിത്രത്തില് പരാമര്ശിക്കപ്പെടുന്നുവെങ്കിലും, പ്രിയനന്ദനന് വര്ത്തമാന രാഷ്ട്രീയത്തെ മാത്രം പറയും എന്നില്ല; മനുഷ്യന്റെ ആത്മസംഘര്ഷം, വിദൂഷിതമായ പ്രതീക്ഷകള്, നിശ്ശബ്ദ എതിര്പ്പ് എന്നിവയാണ് കേന്ദ്രത്തില്. ഇതാണ് ഈ ചിത്രത്തിന്റെ ഇന്നത്തെ പ്രസക്തി: ഇന്ന് സിനിമ വിപണിയിലേക്ക് വില്ക്കുന്ന ഉല്പ്പന്നമായി മാറിയിട്ടും, നെയ്ത്തുകാരന് നമ്മോട് പറയുന്നു: ‘സിനിമ മനുഷ്യനെ മറക്കാതെ, തന്റെ ദര്ശനത്തിലൂടെ ചിന്തിപ്പിക്കണം’.
പ്രിയനന്ദനന്റെ തുടര്ച്ചിത്രങ്ങള്
പ്രിയനന്ദനന് പിന്നീട് പുലിജന്മം, സുഫി പറഞ്ഞ കഥ, പാതിരാകാലം തുടങ്ങിയ ചിത്രങ്ങള് സംവിധാനം ചെയ്തു. എല്ലാ ചിത്രങ്ങളിലും നെയ്ത്തുകാരന് നെയ്ത നൂലിഴയുടെ തുടര്ച്ച കാണാം: മനുഷ്യന്റെ ആന്തരിക സംഘര്ഷവും, സാമൂഹിക രാഷ്ട്രീയ സാഹചര്യങ്ങളില് അതിന്റെ പ്രതിഫലനവും, ദൃശ്യരീതിയിലൂടെയും കഥാപരമായ രൂപത്തിലൂടെയും സിനിമയില് തെളിയുന്നു.
ഓരോ പുതിയ സിനിമയുടെയും സൃഷ്ടിപ്രവാഹത്തില്, പ്രിയനന്ദന് ആദ്യനെയ്ത്തിനെ പുനരാവിഷ്കരിച്ച്, കാലത്തെ, മനുഷ്യരെ, പ്രതീക്ഷകളെ, നഷ്ടങ്ങളെ വീക്ഷിക്കുന്നു. ഇതാണ് നെയ്ത്തുകാരന് ഇന്നും പ്രസക്തമായിരിക്കുന്നതിന് കാരണം. കാലം മാറിയിട്ടും ഒരു ചോദ്യമായി അത് നിലകൊള്ളുന്നു. ഇരുപത്തഞ്ച് വര്ഷങ്ങള് കഴിഞ്ഞിട്ടും, നെയ്ത്തുകാരന് ഇന്നും നമ്മോട് ചോദിക്കുന്നു: ‘നമ്മുടെ ജീവിതം നെയ്യുന്നത് ആരാണ് ആശയങ്ങളോ, ആഗ്രഹങ്ങളോ, അതോ നിശ്ശബ്ദതയോ?’
സിനിമാ വിപണിയും, പ്രേക്ഷക സംഘവും മാറിയിട്ടും, ആ ചോദ്യത്തിന് ഇന്ന് വരുന്ന മറുപടി വേറെയല്ല: പ്രിയനന്ദനന്റെ ആദ്യസംവിധാനത്തിന്റെ ദൃശ്യനൂലിഴകള് ഇപ്പോഴും നമ്മെ ചിന്തിപ്പിക്കുന്നു, നാം ഓര്ത്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. നെയ്ത്തുകാരന് ഒരു പഴയ ചിത്രമല്ല. ഇത് ഇന്നും ജീവിക്കുന്ന സമൂഹത്തിന്റെയും മനുഷ്യബോധത്തിന്റെയും ദൃശ്യകവിതയാണ്.
No Comments yet!