ഗീബല്‍സ് പുഴുക്കള്‍

ഇപ്പോള്‍ ഞാനെന്നും
ഹിറ്റ്‌ലറെ കാണുന്നു
ചിലപ്പോള്‍
മുസ്സോലിനിയെ,
ജനറല്‍ ഫ്രാങ്കോയെ,
ജനറല്‍ പിനോഷയെ,
ചെസ്‌ക്യുവിനെ,
ഇദി അമീനെ,
നിരയായി, വരിയായി.

ഇപ്പോള്‍ ഞാനെന്നും
സ്വസ്തിക കാണുന്നു
കാവിക്കൊടിയില്‍,
ചുവപ്പ് കൊടിയില്‍
വെള്ളയും ചുവപ്പും
നക്ഷത്രങ്ങളുമായ കൊടിയില്‍,
കട്ടിയില്‍, തിളക്കത്തില്‍.

ഇപ്പോള്‍ ഞാനെന്നും
ദൈവത്തെ കാണുന്നു.
ഭയന്ന് വിറച്ച്,
തണുത്ത് മരവിച്ച്,
നിസ്വനും അനാഥനുമായി
ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട വഴികളില്‍
സത്യത്തെപ്പോലെ
ഒറ്റയ്ക്ക്
നടക്കുന്നവനായി.

അതിനിടയില്‍,
എനിക്ക്
മനസ്സിലാകുന്നേയില്ല,
മലയാള സാഹിത്യത്തിന്റെ
കുപ്പക്കൂനകളില്‍,
ഗീബല്‍സിന്റെ അടുപ്പക്കാരായ
ഇത്രയും പുഴുക്കള്‍
എങ്ങനെ നുരയുന്നെന്ന്.